Sus, sus dilim, açma ağzını sakın becer artık sadece izleyebilmeyi.
Sevgim bende kalsın, razı ol çözülmesin ellerimdeki kelepçeleri.
Bence-ki akıl bana ait, bırak tutmasın yaptıklarıyla söyledikleri.
Varsın akılları bulansın onların, gönlümüz bulanık bizim çok şükür.
Gördüm hayrını şerrini, yalanlarla kavrulan çok yağlı sözleri.
Tükettim sabır haznemi, aşk ateşinden çektim ellerimi.
Balçık sıçratmışlar olmadık yerlere, kapadım güneşe gözlerimi.
Yalanı onlar söylesin, dilimiz doğrudan yanar çok şükür.
Duyuyorum kulağımdaki çınlamadan, kimin ne yapabileceğini biliyorum.
Kalbimi oyuncak vermiyorum kimsenin eline, tahtın sahibini bekliyorum.
Hevesle çıksınlar aşk sandıklarına, basit olduklarını şimdi anlıyorum.
İplere bağlasın onlar kendini, kukla olmaktan korkarız çok şükür.
Silmem ki ben hayata beyaz sayfa açarak, uzun zaman alan hatıra defterlerini.
Notlarım var benim, onlar başka ihtiyaçla gelen ellere sardırsınlar bellerini.
Tatmin ededursunlar, sahte aşklar duysun kulakları ve söylesin dilleri.
Onlar gidersinler başkalarının ihtiyaçlarını, kullanılmaktan korkarız çok şükür.
Esnek olmuşlar, gözleri sendedir ama kimin bilmem neyidir düşündükleri.
Sorma boş yere ne kadar sevdiğini, söyledikleri cümleler hep belli.
Bir perdelik oyundur onların aşk diyip sergiledikleri tiyatro sahneleri.
Kucaktan kucağa bitsin o ömür, kısa metraj değiliz çok şükür.
Kurda koy-nunu emanet eder, hey gidi saloz ne diye yere serersin iffetini !
Gül geç, öncün senin içindeki nefs, hiç duyabildin mi arkandan melun güfteleri ?
Nereye doğru gidersin sen, düşünmez misin gittiğin yolun akıbetini ?
Örtük kalsın sizin ufkunuz, göremediklerimizden korkarız çok şükür.
Sadakat tükenmiş ki kanatları çırpmayı bırakıp tadamıyorlar hiç dinlenmeyi.
Sabit bir yere bakamıyorlar, yamacı dururken ayrı ayrı yerlere bakar o iki gözleri.
Marifet abideleri gördüklerin, on parmak başına on el düşer, sözde sevdikleri.
Dalları budamasın onlar, aşkın toprağına kök salanlardanız çok şükür.
Gezme tozmalara, naylon gülüşlere, amaçsız sevişmelere endeksli bir aşk istedikleri.
Bunların ki nasıl bir gönül Ya Rab! Bilmezler mi tek bir rüyayla uykuya girmeyi ?
Zihinleri zehirlenmiş, kafaları çalışmaz oynaştan başka türlüsüne bundan kelli.
Varsın biz onlara ters düşelim, dediklerimiz yaptıklarımızı tutar çok şükür...
Mrtyy.` |
